miércoles, 4 de mayo de 2011

5 i en camí


Extraño, como cambian los roles, no? Ahora me siento delante del pc con pocas cosas que decir pero algunas hechas. Será por tí? Por que no quiero hacerte daño? Pero tu ya no estás.
Quiero que estés bien. Quiero estar bien. Y lo cierto es que cada día estoy mejor. No negaré que de vez en cuando, durante el día, vienes a mi mente como una imagen difusa... No sé si eres tu o el recuerdo de una vida que ahora se queda atrás, que viene a despedirse.

5 años... Y ahora, todo eso se acabó. Ahora aprendo a animarme cuando tengo exámenes y no quiero estudiar. Ahora, hablo delante de público, mencionan mi nombre en congresos nacionales, me rio y lloro con mis amigas... Soy la mujer que hay en mi.

Lamento que no pudieramos disfrutarlo juntos. Supongo que (por lo que sea, mio o tuyo) ha debido de ser así. Quizás yo tampoco supe actualizar mi relación contigo. No me di cuenta de que había crecido y que me tocaba ser esa mujer que querias amar.



...T'he estimat i sé que tu a mi també. Dono les gràcies per haver-te conegut. T'honoro. Honoro aquest amor tan gran que ens va tocar. Gràcies per creuar-te al meu camí. Dono gràcies pels teus petons, per la teva paciència, pels teus ànims. Gràcies per cada nit, per cada lliçó, per cada minut. Gràcies per tot el teu amor. Gràcies, per que vaig poder estimar sense por.

Et desitjo el millor. Que siguis molt i molt feliç. Desitjo que la trobis. Que aconsegueixis els teus somnis, que triomfis. Et desitjo que estimis de nou. Desitjo que aquest meravellós somriure que tens t'ompli l'ànima.

Ploro i somric alhora dient-te adéu. Per que per sobre de tot, sé que estem en pau l'un amb l'altre. I aquest crec que és un dels millors regals que ens deixa aquest amor, que fins i tot quan ha marxat ens deixa un dolç gust als llavis.



T'estimo JM. Cuida't molt. Adéu. :)

No hay comentarios: